[View with PicLens]

O životu ovog velikog grčkog matematičara i filozofa se malo zna. Ono što nas interesuje je njegov doprinos fizici i filozofiji.
Sa sigurnošću se može rećo da je Pitagora osnivač eksperimentalne matematike iz koje se izrodila naučna disciplina – Matematička fizika. On je sam izvodio praktične oglede kako bi otkrio vezu između matematike i muzike. Smatra se da je  stavljao tegove različitih težina na niz žica a zatim eksperimentisao sa žicama različitih dužina, istražujući kakav je matematički odnos između tonova dobivenih trzanjem žice, dužine žice i težine stavljenog tega. Otkrio je da jednostavni odnos celih brojeva između dužine žice ( na primer između žice neke dužine i žice dvostruke dužine), proizvodi skladne tonove. Ta zapažanja su ga najzad dovela do otkrića određenih muzičkih skala, onakvih kakve poznajemo i danas.

Saznanje o takvom skladnom odnosu između fizičkih veličina navelo je Pitagoru do pretpostavi da Zemlja ima oblik kugle. Ideja ” savršenog ” matematičkog odnosa između kugle koja opisuje kružnice i zvezda koje se slično ponašaju u kuglastom svemiru nadahnula je kasnije grčke naučnike, između ostale i Aristotela, da traže i najzad i nađu fizikalne i matematičke dokaze da je Zemlja stvarno okrugla.

Pitagora je osnovao svoju školu u Krotonu u Italiji, a jedan od njenih ciljeva bilo je dalje istraživanje veze između matematike i fizike.Po njihovom mišljenju stvarnost je u svojoj osnovi matematička, a sve materijalne stvari u prirodi, zvezde i ceo svemir međusobno su matematički povezane.
Pitagorino pravilo u vezi sa pravouglim trouglom je po svojoj prilici bilo poznato jos Babiloncima, 2000 godina pre Pitagore, ali se smatra da ga je on prvi i matematički dokazao. Tkođe se može tvrditi da je otkrićem muzičkih skala utemeljio pravila  muzičkih harmonija, koje danas uzimamo zdravo za gotovo. Najzad, Pitagori se pripisuje da je 2000 godina pre Kolumba zamišljao Zemlju kao kuglu.

[View with PicLens]

Grčki filozof i naučnik Anaksimandar rođen je oko 611 godine pre nove ere u grčkom gradu Miletu, na azijskoj obali Turske. O njegovom životu se malo zna, što je posledica toga da je on sam malo pisao već je to prepuštao svojim učenicima.
Tadašnjem, opšteprihvaćenom  mišljenju da je Zemlja ravna ploča smeštena u svemiru koji je sličan šatoru i da su na njemu smeštene zvezde, Mesec i Sunce i da se svi oni nalaze na podjednakoj udaljenosti od Zemlje, Anaksimandar je suprotstavio mišljenje da je Zemlja trodimenzionalna, oblika valjka sa ravnom pločom na vrhu, koja je samo površina Zemlje. I ne samo to, već zvezde, Mesec i Sunce ne samo što su različito udaljeni od Zemlje već se još i kreću ( vrte ) oko takve trodimenzionalne Zemlje. Za to vreme to je bio veliki iskorak u shvatanju svemira, pa se zato Anaksimandar s pravom može nazvati ocem savremene astronomije.
Bio je učenik Talesa, takođe iz Mileta, koji je dao veliki doprinos razvoju fizike, geometrije, astronomije i filozofije. Mnogo je putovao i na tim putovanjima je oblikovao svoj pogled na svemir.Od njegovih izvornih dela sačuvan je samo jedan teks i to nepotpun. Sve što znamo o njemu dugujemo kasnijim grcima koji su svoja dela zapisivali, ali su vodili računa i o svojim čuvenim prethodnicima. Pre svih to su Aristotel i Teofrast koji Anaksimandra pominju više kao filozofa nego naučnika i zagovornika  teorije o beskonačnom i  ” neograničenom ” . To shvatanje je bilo njegovo ” temeljno načelo ” iz kojeg potiču sve stvari “, bez početka i kraja , mesto odakle dolaze  ” sva nebesa i svetovi u njemu ” . Njegove ideje o svemiru imale su veliki uticaj na dalji razvoj astronomije. Osim ” teorije beskonačnog ” , dao je i prvu savremenu topografiju svemira.

ANAKSIMANDAR JE PRVI SHVATIO POJAM PROSTORA : OTKRIO JE DA SVEMIR IMA DUBINU !

Drugi grčki mislioci su mislili da je Zemlja ravna ploča koju na mestu održavaju voda , stubovi ili neka druga čvrsta struktura. Anaksimandar tvrdi,  smelo ,  da Zemlja bez ikakve potpore lebdi u svemiru. Iako on nije imao pojma o gravitaciji on je svoje tvrđenje branio pretpostavkom da Zemlja, pošto se nalazi u središtu svemira , ” na jednakim udaljenostima od njegovih krajeva, nema mogućnosti da se kreće bilo prema gore, bilo prema dole dole, bilo u stranu ; a kako je nemoguće da se istovremeno kreće u suprotnim smeovima, ona nužno ostaje tamo gde je ” . To je , na primer, objašnjavalo zašto Sunce izlazi na istoku a zalazi na zapadu.

Anaksimandar je očigledno otkrio pojam prostora ili svemira koji ima dubinu. Odbacio je tvrdnju o Zemlji zarobljenoj u nebeskoj kupoli, kao u planetarijumu, i tvrdio da se nebeska tela ( zvezde, Mesec i Sunce ) nalaze na različitim udaljenostima od Zemlje , a da je prostor između njih prazan ili ispunjen vazduhom.
Pogrešio je samo kada je u pokušaju da nebeskim telima pridruži određene udaljenosti, smatrao da su zvezde najbliže Zemlji, zatim Mesec a da je Sunce najudaljenije. Verovatno je da je on i skicirao kartu svemira kakvim ga je zamislio.

Navedimo da Anaksimandar nije bio samo astronom. Smatra se da je on preneo sunčani sat iz Babilona u Grčku i da se njime služio za određivanje solsticija i ekvinocija. Smatra se da je napravio i prvu geografsku kartu poznatog  sveta.
U biologiji ga možemo smatrati  “prethodnikom ”   Darvinove teorije evolucije , jer je smatrao da se ljudski rod razvio od životinja koje su prvobitno nastanjivale Zemlju. Te životinje su po njemu bile praistorijske ribe koje su svoj oblik dobile zahvaljujući zajedničkom delovanju kretanja vode i sunčeve toplote.